BASIN KİTİ

Sen Mohsen'sin. İranlı bir baba. Bir doğa keşifçisi. 9 yaşındaki kızını dünyadan fazla seven bir adam. Bir gece, eşiyle kavgadan sonra kafasını dinlemek için arabayla yola çıkar. Çölde boş bir otoyolda benzin biter. Tek başına bir benzin istasyonunda durur. Depoyu doldururken telefon çalar. Öbür uçtaki ses tanıdık. Çok tanıdık. Yıllar önce eşini kendisi için terk eden adam — karanlık bir geçmişi olan, bir zamanlar başka biriydi. Sadece "Defterli Adam" veya "Defter Sahibi" olarak bilinen. O sırları elinde tutuyor. "Eğer iyi bir baba isen," der ses, "kızını kurtar gel." Mohsen aceleyle arabasına koşar, kızını bulmak için. Ama arabasına ulaşmadan önce biri arkadan vurur. Karanlık onu kaplar. Terk edilmiş bir hastanede uyanır. Işıklar titrer. Koridorlar nefes alır. Ve bu çürümüş yerin bir yerinde, kızı onu bekliyor. Rehber izliyor. Rehber yönlendiriyor. Ama Rehber baştan beri yanlıştı. Mohsen asla bitmeyen bir döngüye hapsolmuş — çünkü o darbeden beri dünya karanlık. (Bu gerçek mi değil mi belli değil.) Karanlık geçmişli adam, Defterli Adam, Defter Sahibi — o sırları biliyor. Mohsen ona "Rehber" diyor ama Mohsen onun ne kadar alçak biri olduğunu biliyor. Hastane, avlu, çevre ortam her yerine sayfalar saçmış — dua yazma sayfaları (dua-nevisi), kara boyayıp yazılmış aile isimleri (İran geleneği). Bu sayfalar anahtar. Motivasyonu? Kendi buruk eğlencesi. Zaten olmuş bir geçmişe yönelik buruk bir intikam. Mohsen kızı için her şeyi vermeli. Aksi takdirde asla istemediği bir acı kökleşecek... Bu yol sadece yanlış bir rehber...